امام رضا علیه السلام و علوم روز

امام رضا علیه السلام و علوم روز

بررسی دوگانه صُدفه یا صنع توحیدی در تقارن میلاد امام رضا علیه‌السلام با تاریخِ 1388/08/08 هجری شمسی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 عضو جامعه نخبگان پژوهشی و استاد سطوح عالی حوزه علمیه خراسان، مشهد، ایران.
2 استادیار فلسفه و عرفان اسلامی، بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی، مشهد، ایران.
چکیده
علومِ نجوم و گاه‌شماری، تاریخ و جغرافیای تشیّع، آمار و احتمال، فلسفه و عرفان، و اعداد و حروف، از جمله علومِ دانشگاهی و حوزوی هستند که در ثبوت و اثباتِ یک آیتِ دقیقه «ایرانی، شیعی» به هم رسیده‌اند و آن آیت، تلاقی چهار خطّ نبوی در یکی از روزهای تقویم شمسی است. توضیح اینکه سلسله فرزندان، جانشینان و زمان هجری، سه سلسله خطّی هستند که از خاتم‌الأنبیاء صلوات‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم آغاز، و در یک نقطه باز به هم رسیده‌اند و آن نقطه، زادروزِ هفتمین فرزند، و هشتمین‌ جانشین آن حضرت، مورّخ 1388/8/8 هجری‌شمسی است. در باب این تلاقیگاه، دو فرضیّه محتمَل است: «صُدفه» و یا «صُنعِ‌توحیدی». دو فرضیّه که اگر دوّمین آنها درست باشد، ثمرات مهمّی خواهد داشت. لذا ما این دو فرضیّه را به علوم مربوطه، از جمله «فلسفه»، «احتمال» و «اعداد» عرضه کردیم تا ببینیم با یک «صدفه» و تبعاً «دلالت تصوّری» بر هشتمین امام شیعیان مواجهیم؛ یا با یک «صنعِ‌توحیدی» و تبعاً «دلالت تصدیقی». از منظر فلسفه، این پدیده معلولِ علل‌أربعه است؛ از منظرِ علم احتمال، واجدِ تناسباتی است که احتمال «صنع» را به یقین بدل می‌کند؛ و از منظرِ علمِ أعداد، «مخبَرٌ عنه» زبانِ ریاضی قرآن است. زبانی که نشان می‌دهد آن تقارن در واقع تلاقیگاه چهار خطِّ نبوی‌المبدأ است و چهارمین آن، قرآن است لذا همچنانکه این آیت، معرِّف مصادیقِ خلفاءإثناعشر است، معجزۀ خاتم‌الأنبیاء نیز هست. معجزه‌ای که علاوه بر آیین توحید و نمایندگان آن، توحیدی بودن کنش‌ها و دانش‌های مؤثّر در ثبوت و اثبات خویش را نیز تصدیق می‌کند.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

An Examination of the Dichotomy of Coincidence versus Divine Design in the Symmetry of the Birthdate of Imam Reza (A.S) with the Date 1388/08/08 A.H. (Solar Hijri)

نویسندگان English

Mohammad Hossein Kamali 1
Mohammad Mahdi Kamali 2
1 Member of the Society of Research Elites and Professor of Advanced Levels, Khorasan Seminary, Mashhad, Iran.
2 Assistant Professor of Islamic Philosophy and Mysticism, Astan Quds Razavi Islamic Research Foundation, Mashhad, Iran.
چکیده English

The sciences of astronomy and chronology, the history and geography of Shiism, statistics and probability, philosophy and mysticism, and the science of letters and numerology are among the academic and seminary disciplines that have converged to substantiate and demonstrate a precise “Iranian, Shiite” sign. This sign is the confluence of four Prophetic lines on a specific day in the Solar calendar. To elaborate, the lineages of descendants, the line of successors, and the timeline of the Hijri era are three linear sequences that originate from the Seal of the Prophets Peace and Blessings of God Be Upon Him and His Progeny and converge once more at a single point. This point is the birth date of his seventh descendant and eighth successor, recorded on the 8/8/1388 of the Solar Hijri calendar.Regarding this point of confluence, two hypotheses are probable: “Coincidence” or “Unitary Divine Craft.” These are two hypotheses wherein, if the latter is correct, it will yield significant implications. Consequently, we presented these two hypotheses to the relevant sciences, including Philosophy, Probability, and the Science of Numbers, to determine whether we are facing a “coincidence”—and thus a “notional signification”—concerning the eighth Imam of the Shiites, or a “Unitary Divine Craft”—and thus a “verificatory signification.”From the perspective of philosophy, this phenomenon is an effect with four causes. From the perspective of probability theory, it possesses proportions that transform the likelihood of “Divine Craft” into certainty. And from the perspective of the science of letters and numerology, it is the “subject of discourse” of the mathematical language of the Quran. This language reveals that said symmetry is, in reality, the confluence of four lines of Prophetic origin, the fourth of which is the Quran itself. Therefore, just as this sign introduces the referents of the Twelve Successors, it is also a miracle of the Seal of the Prophets. A miracle that, in addition to confirming the monotheistic religion and its representatives, also verifies the monotheistic nature of the actions and sciences effective in its own substantiation and demonstration.

کلیدواژه‌ها English

Imam Reza(A.S.)
Unitary Divine Action
Muhammadan Truth
Lines of Prophetic Origin
Verificatory Signification
Probability Calculus
Abjad Numerals

قرآن کریم، (1389ش)، ترجمه مکارم شیرازی، ناصر، قم، علی ابن ابی‌طالب علیه‌السلام. 
نهج‌البلاغه، (1391ش)، شریف الرضی، محمدبن حسین، مترجم: محمد دشتی، قم، مؤسسه تحقیقاتی امیرالمؤمنین علیه‌السلام.
ابن بابویه، محمدبن علی، (۱۳۷۸ق)، عیون أخبارالرضا، تهران، نقش‌جهان.
بهجت، محمدتقی، (۱۳۸۸ش)، مباحث‌الأصول، قم، شفق.
جمعی از نویسندگان، (۱۳۹۸ش)، آمارواحتمال پایه‌یازدهم، تهران، چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران.
جوادی آملی، عبدالله، (۱۳۹۵ش)، تبیین‌براهین‌اثبات‌خدا، قم، إسراء.
حیدری، سیدرائد، (۱۴۳۳ق)، المقرر فی‌شرح‌منطق‌مظّفر، قم، ذوی‌القربی.
خویی، ابوالقاسم، (۱۴۱۷ق)، محاضرات فی‌أصول‌الفقه، قم، انتشارات اسلامی.
ربانی‌گلپایگانی، علی، (۱۳۹۶ش)، قانون‌احتمالات و اصل سنخیت در برهان‌نظم، آموزه‌های‌نوین‌کلامی، 1(1)، 39-5.
ربانی گلپایگانی، علی، (1399ش)، جایگاه یقین در برهان نظم، کلام اسلامی، 29(113)، 31-9.
رزم‌آهنگ، وحیده و بامداد، علی، (۱۳۹۴ش)، رویکردی‌نوین به عقایدزروانیان در فرهنگ‌ایران، اولین همایش بین‌المللی نوآوری وتحقیق در هنروعلوم‌انسانی.
صیّاد، محمدرضا، (۱۳۹۲ش)، ترتیب و توالی سال‌های عادی و کبیسه، میراث‌ علمی‌ اسلام‌ و ایران، ۲(۱).
طباطبایی، محمدحسین، (۱۳۸۸ش)، شیعه‌ در اسلام، قم، بوستان‌کتاب.
طباطبایی، محمدحسین، (۱۳۹۰ق)، المیزان فی‌تفسیرالقرآن، بیروت، الأعلمی.
طباطبایی، محمدحسین، (۱۴۱۹ق)، بدایه‌الحکمه (با تعلیقه سبزواری)، قم، موسّسه‌نشراسلامی.
طباطبایی، محمدحسین، (۱۴۲۳ق)، طریق‌عرفان (ترجمه‌رسالةالولایة)، قم، بخشایش.
طباطبایی، محمدحسین، (۱۴۲۴ق)، نهایه‌الحکمه، قم، جامعه‌مدرسین.
قاضی‌میرسعید، سیدمحسن، (۱۴۳۰ق)، گزارش ماهانه استهلال، قم، دفترآیت‌الله خامنه‌ای.
کمالی، محمدحسین، (۱۴۰۰ش)، حساب‌ابجد،کمندمعقولات‌مجرد؛ نقدی‌بر دو دیدگاه فلسفی، ریاضی از شهید مطهری و آیت الله جوادی‌آملی، معرفت‌فلسفی، 2(82)، 141-123.
کمالی، محمد حسین، (1400ش)، نقدی بر نظریۀ علامه طهرانی مبنی بر حرمت تقویم هجری شمسی، پژوهه های فقهی تا اجتهاد،5(9)، 126-113.
کمالی، محمدحسین، (۱۴۰۱ش)، مبانی، موازین ‌و مصادیق‌ زبان ریاضی‌قرآن، مجموعه مقالات اولین همایش بین‌المللی مطالعات میان‌رشته‌ای قرآن‌کریم، قم، انجمن مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی.
مجلسى، محمد باقر، (1403 ق)،‏ بحار الأنوار، بیروت‏، دار إحیاء التراث العربی‏.
مطهری، مرتضی، (۱۳۷۲ش)، مجموعه‌آثاراستادشهیدمطهرى، قم، صدرا.
مفید، محمد، (۱۴۱۳ق)، اختصاص، قم، کنگره‌هزاره‌شیخ‌مفید.
نراقی، محمدمهدی، (۱۳۸۸ش)، انیس‌المجتهدین، قم، بوستان کتاب.
نویسندگان، (بی تا)، تقویم‌هجری‌شمسی، تهران، مرکزتقویم دانشگاه‌تهران.
 
دوره 3، شماره 8
تابستان 1404
صفحه 126-161

  • تاریخ دریافت 20 فروردین 1404
  • تاریخ بازنگری 05 خرداد 1404
  • تاریخ پذیرش 17 مرداد 1404
  • تاریخ اولین انتشار 08 شهریور 1404
  • تاریخ انتشار 08 شهریور 1404